1. اتصال مکانیکی

عملکرد اتصال اتصال مکانیکی می تواند بار زیادی را تحمل کند که برای جداسازی و مونتاژ، بازرسی و نگهداری منظم راحت است و استفاده قابل اعتماد و معقول از ساختار را تضمین می کند. با این حال، فیبر کربن استحکام بالایی دارد و تولید و فرآوری مواد اولیه دشوار است و تولید و فرآوری را با مشکل مواجه می کند. روش های اتصال مکانیکی مواد فیبر کربنی شامل اتصال پیچی و اتصال پرچ می باشد که می توان به اتصال پیچی، اتصال پیچی، اتصال پیچی ثابت و ... تقسیم کرد که این نوع روش می تواند بار زیادی را تحمل کند، مقاومت خوبی در برابر جدا شدن دارد و می تواند پس از جدا شدن مونتاژ شود. تاثیر کمی بر محیط اطراف دارد و به دلیل انجماد چسب، تنش پسماند ایجاد نمی کند. معایب آن افزایش وزن و فشار متمرکز است.

2. پیوستن مختلط

یعنی هنگام اتصال از دو روش اتصال مکانیکی و پرچ استفاده می شود تا اتصال لوله فیبر کربنی و اجزای خانه طلا نزدیکتر شود و محصول دوام بیشتری داشته باشد.

3. قطعات تعبیه شده

پیش تعبیه زمانی است که لوله های فیبر کربن و محصولات فیبر کربنی از قبل آغشته شده و چیده می شوند. اجزای فلزی در قسمت های از قبل آغشته شده و جاسازی شده قرار می گیرند و سپس در قالب ریخته می شوند تا گرم شود، منقبض و خشک شود.
4. پرچین

چسب های لوله فیبر کربن برای اتصال لوله ها و اجزای فیبر کربن با چسب های ساختمانی اپوکسی استفاده می شود. به یاد داشته باشید که چسب باید باقی مانده را از سطح پاک کند. همچنین می توان از مواد شیمیایی برای بهبود زبری سطح استفاده کرد. این باعث تقویت ارتباطات می شود. دارای ویژگی های تعداد کم قطعات، ساختار سبک، راندمان اتصال بالا و خواص رفع خستگی خوب است. جذب شوک، ضد خوردگی و مزایای دیگر. لوله های فیبر کربن از فلز ساخته نشده اند، اما از نظر حرارتی رسانا هستند. چسب های مورد استفاده برای چسباندن فلزات می توانند خوردگی شیمیایی دو ماده را مسدود کرده و اثرات ضد خوردگی ایجاد کنند.